|
نادانیم
می رانیم و به پیش می کشانیم
مرگیم و افتخار به اجبار
به هیتلر می مانیم
می کشت و آنگاه
کارگاهی می ساخت:
*تاج گل برای اموات ـ تاسیس ۱۹۴۲*
که دستان اصیل دخترکان ِ بیوه افلاطونی
تاجهائی می ساخت
با گلهای سیراب
از خون ریخته معشوقشان
در اُسن ، لیس ، شومن ددام
با نوای ، لی لی مارلن
بلوغ توهم است
همچنان چسبیده به سطحیم
تو چه فکر می کنی !
آنیتا!!
|
